Zrinko Ogresta, jedan od najnagrađivanijih i najcenjenijih hrvatskih filmskih reditelja, iznenada je preminuo u Zagrebu u petak, u 68. godini života. Autor sedam dugometražnih igranih, kao i više kratkih i dokumentarnih filmova, Ogresta je možda najistaknutiji hrvatski reditelj koji se pojavio na sceni u periodu nakon Jugoslavije, piše Jutarnji list.
Njegovi filmovi prikazivani su na uglednim festivalima poput Venecije, Berlina i Karlovih Vari, a glavnu nagradu festivala u Puli osvojio je tri puta.
Ogresta je rođen 1958. godine u Virovitici, u porodici poreklom iz dubrovačkog primorja.
Osamdesetih godina studirao je režiju na zagrebačkoj Akademiji, na kojoj će kasnije tokom čitavog života predavati režiju. Nakon tipičnog kaljenja mladog reditelja kroz dokumentarne i TV filmove, dobio je priliku da režira dugometražni film upravo u trenutku velikih političkih promena.
Ozana Ramljak i Zrinko Ogresta u aprilu ove godine na premijeri predstave Slobodana Novaka „Mirisi, zlato i tamjan“ u Ogrestinoj režiji.
Njegov debitantski film „Krhotine – hronika jednog nestajanja“ (1991), nastao prema predlošku Stjepana Čuića, bavio se temom koja je tada bila proizvod trenutka: sudbinom disidenata optuživanih za nacionalizam u komunističkoj Jugoslaviji.
Film je u prvoj godini rata dobio nagradu Prix Italia za najbolji TV film, što je bila prva međunarodna nagrada hrvatske kinematografije.
Temom društvene nepravde i socijalnim protivrečnostima koje je iznedrila postkomunistička tranzicija bavio se i u filmovima „Isprani“ (1995) i „Crvena prašina“ (1999) koji je prikazan u pratećem programu Mostre u Veneciji.
Svoj poslednji igrani film Ogresta je snimio 2021. godine: „Plavi cvijet“, prema tekstu dramaturga Ivora Martinića, sa kojim je pobedio u Puli.
Ogresta je bio predstavnik starinskog, ambicioznog autorskog filma, snažno inspirisan istočnoevropskom, posebno poljskom filmskom tradicijom, podseća Jutarnji.
